Anjali en haar nieuwe start

Anjali werkt bij Het Restaurant

Anjali Verplaetse (52) werkt nu drieënhalf jaar in ons Restaurant. Ze voelt zich er thuis, maar dat is niet altijd zo geweest. “Ik heb lang diep gezeten,” vertelt ze. “Ik probeerde verschillende jobs, maar ik verloor ze telkens weer. Op den duur geloof je niet meer dat het ooit nog lukt.”  

De stap naar Ateljee 

De overstap naar Ateljee werd een kantelpunt. “Het moeilijkste was opnieuw zelfvertrouwen krijgen. Ik had iemand nodig die in mij geloofde. Hier kreeg ik die kans.” In de sociale economie wordt gekeken naar wat iemand wél kan, en dat maakte voor Anjali een wereld van verschil. 

Waarom maatwerk werkt 

Voor veel mensen is een klassieke job geen haalbare optie. In maatwerkbedrijven kunnen tempo, taken en begeleiding worden afgestemd op iemands mogelijkheden. Ateljee toont elke dag dat zinvolle tewerkstelling mensen opnieuw doet groeien. We hebben de ruimte én de motivatie om nog meer mensen kansen te geven. Daarom hopen we dat de overheid bijkomende voltijdse equivalenten toewijst, zodat we onze sociale missie verder kunnen versterken.

Talent dat naar boven komt 

Anjali werkt in de keuken, aan de afwas en in de zaal. Vooral dat laatste doet haar groeien. “Ik praat graag met mensen. Dat was ik kwijtgeraakt in mijn donkere periode. Nu komt dat terug. Ik voel weer wat mijn talent is.” 

Vooruitgang in kleine stappen 

We investeren voortdurend in de talentontwikkeling van onze medewerkers. Sommigen stromen door naar het reguliere arbeidscircuit, al gebeurt dat in de praktijk minder vaak. Dat zien we niet als een mislukking: mensen bouwen bij ons sociale rechten op, ervaren minder stress en krijgen opnieuw grip op hun leven. Dat is óók vooruitgang.

Waar Anjali vandaag staat 

Binnenkort volgt voor Anjali een evaluatie. “Of ik wil doorstromen? Ik weet het niet. Ik voel me hier veilig en nuttig. Dat is voor mij belangrijk." Met zichtbare trots besluit ze: “Ik werk voltijds, ik verdien een goed loon en mijn leven staat weer op de rails. Dat had ik nooit gedacht.”